Azmi Varan

EKAR Kuramı Araştırmaları

TA Araştırmaları

Diğer Araştırmalar


Çalışmanın Başlığı Title of the study	:	Türk Yetişkinlerin Devam Etmekte Olan Yakın İlişkilerinde Eş/Sevgili Kabulü, Çocuklukta Algılanmış Ebeveyn Kabulü ve Psikolojik Uyum Intimate Partner Acceptance, Parental Acceptance in Childhood, and Psychological Adjustment Among Turkish Adults in Ongoing Attachment Relationships

Araştırmacı/lar Researcher/s	:	Azmi Varan, Ronald P. Rohner & Gül N. Eryüksel

Yılı Year	:	2008

Çalışmanın durumu Present status	:	Tamamlandı Completed

Referans bilgileri Reference	:	Varan, A., Rohner, R. P., & Eryüksel, G. N. (2008) Türk yetişkinlerin devam etmekte olan yakın ilişkilerinde eş/sevgili kabulü, çocuklukta algılanmış ebeveyn kabulü ve psikolojik uyum. Cross Cultural Research, 42(1), 46-56. Varan, A. , Rohner, R. P. & Eryüksel, G. N. (2008) Intimate partner acceptance, parental acceptance in childhood, and psychological adjustment among turkish adults in ongoing attachment relationships. Cross Cultural Research, 42(1), 46-56.

İletişim Contact info	:	azmi.varan@ege.edu.tr

Özet	:
Yakın ilişki yaşamakta olan 681 yetişkin Türk denekle gerçekleştirilen bu çalışmada, Ebeveyn Kabul-Red Kuramındaki temel bir görüşten hareketle, algılanan eş/sevgili kabulü, çocuklukta anne-babayla ilişkide algılanan ebeveyn kabulüne ilişkin anılar ve psikolojik uyum arasındaki ilişkiler araştırılmıştır. Eş/sevgili kabulü algıları, çocuklukta anne-babayla ilişkide algılanan ebeveyn kabulü anıları ve psikolojik uyum beş farklı ölçekle değerlendirilmiştir. Sonuçlara göre, hem kadın hem de erkekler, her üç bağlanma figüründen de (anne, baba ve eş/sevgili) büyük ölçüde kabul algılamışlardır. Bununla birlikte, elde edilen korelasyonlara göre, araştırmada yer alan gerek kadın gerekse erkekler eş ya da sevgililileri tarafından ne kadar az sevildiklerini düşünürlerse psikolojik uyumları o kadar bozulmaktadır. Ayrıca, çoklu regresyon analizleri her üç bağlanma figürü tarafından da kabul görmenin, psikolojik uyuma anlamlı ve birbirinden bağımsız katkılarda bulunduğunu ortaya koymuştur.
Summary	:
Drawing stimulus from a central postulate in parental acceptance-rejection theory, this study explored relations among perceived partner acceptance, remembrances of parental (maternal and paternal) acceptance in childhood, and the psychological adjustment of 681 Turkish adults in ongoing attachment relationships. Five self-report questionnaires were used to assess adults’ perceptions of partner acceptance, remembrances of parental acceptance in childhood, and adults’ psychological adjustment. Results showed that both men and women tended to perceive considerable acceptance from all three attachment figures (i.e., mothers, fathers, and intimate partners). This fact notwithstanding, correlational analyses showed that the less loving either men or women saw any of their attachment figures to be, the more psychologically maladjusted they tended to be. Moreover, multiple regression analyses showed that the level of perceived acceptance by all three attachment figures made significant and independent contributions to the psychological adjustment of both men and women.