Azmi Varan

EKAR Kuramı Araştırmaları

TA Araştırmaları

Diğer Araştırmalar


Çalışmanın Başlığı Title of the study	:	Çocuklukta Algılanan Ebeveyn Kabul veya Reddinin Yetişkinlik Dönemi Yakın İlişkileri Üzerindeki Etkileri The Effects of the Percieved Parental Acceptance-Rejection in Childhood on Intimate Relationships in Adulthood

Araştırmacı/lar Researcher/s	:	Ayşe Eryavuz

Yılı Year	:	2006

Çalışmanın durumu Present status	:	Tamamlandı Completed

Diğer Bilgiler Other info	:	Doktora Tezi Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Psikoloji Anabilim Dalı, Danışman: Doç. Dr. Azmi Varan Doctorate Thesis Ege University, Institute of Social Sciences, Discipline of Psychology, Supervisor: Doç. Dr. Azmi Varan

İletişim Contact info	:	ayse.eryavuz@ege.edu.tr

Özet	:
Ebeveyn Kabul-Red Kuramı (EKAR Kuramı) üzerine temellendirilmiş olan bu araştırmada çocuklukta yaşanan ebeveyn kabul-reddi ile yetişkinlikte yaşanan eş kabul-reddi arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırma örneklemi 153 bekar, 145 evli toplam 298 kadın ve erkekten oluşmuştur. Deneklere Rohner’in (1986/1999) geliştirdigi Ebeveyn Kabul-Red Ölçegi Anne ve Baba formları, Kişilik Degerlendirme Ölçegi ve Eş Kabul-Red Ölçegi uygulanmıştır. Yakın ilişkisinden memnun olmayan denekler, iliskisinden memnun olanlara göre, hem çocuklukta ebeveynleri tarafından hem de bugünkü yaşamlarında eşleri (veya sevgilileri) tarafından daha fazla red algılamaktadırlar. Çocuklukta ebeveynleri tarafından kabul edilen denekler bugün eşleri tarafından daha çok kabul algılamaktadırlar. Ebeveyn ve eş kabul-reddi ölçümleri arasındaki korelasyonlar, çocukluk ve yetiskinlikteki kabul-red açısından orta derecede bir sürekliligin oldugunu göstermektedir. Ayrıca ebeveyn kabul-reddi, eş kabul-reddi ve kişilik uyumu ölçümleri arasında saptanan korelasyonlar da EKAR Kuramı görüşleriyle uyumludur. Çocuklukta ebeveynleri tarafından red algılayan deneklerin psikolojik uyumsuzlugu daha yüksek düzeydedir. Psikolojik uyumu etkileyen en önemli faktörler erkeklerde eş kabulü, kadınlarda ise ebeveyn kabulü olarak ortaya çıkmıştır. Bu bulgular, EKAR Kuramı ile yapılan çalışmalarla uyumludur ve çocukluk ve yetişkinlik dönemleri arasındaki süreklilik konusunda Türkiye’deki yetişkinler açısından ampirik veriler saglamıştır.
Summary	:
Drawing from the theoretical framework of Parental Acceptance-Rejection Theory (PARTheory), the main aim of the study was to investigate the link between perceived parental acceptance-rejection in childhood and perceived partner acceptance-rejection in adulthood. The sample consisted of 153 dating and 145 married (a total of 298) participants. Subjects were administered Parental Acceptance- Rejection Questionnaire, Personality Assessment Questionnaire, and Partner Acceptance-Rejection Questionnaire developed by Rohner (1986/1999). Compared to the satisfied respondents, dissatisfied respondents reported significantly higher levels of rejection both in their current intimate relationships and in their childhood relationships with their parents. Respondents who had been accepted by their parentsin childhood were also most likely to feel accepted by their intimate partners. Correlations between childhood and adulthood measures of acceptance revealed that both maternal and paternal acceptance-rejection were moderately related to intimate partner acceptance-rejection. These modest correlations and correlations between measures of parent/partner acceptance-rejection and psychological adjustment were concordant with PARTheory assumptions. Psychological adjustment was poor in subjects who perceived rejection in childhood. Partner acceptance in males and parental acceptance in females appeared as the most important factors affecting psychological adjustment. Overall, the findings of the study were in line with the previous findings and provided empirical support for the continuity of perceived acceptance-rejection from childhood to adulthood.